Werken

De schildermatrix staat in deze serie opnieuw centraal, met een vast wekelijks ritme dat structuur en continuïteit terugbracht. Het thema Luchtkastelen, gekoppeld aan persoonlijke desillusies, dient als metaforisch vertrekpunt. Wekelijks ontstaat één schilderij op hetzelfde kleine formaat; vanaf nummer 2062 zijn het luchtkastelen. Na elke trekking uit de matrix ontstaat eerst een kort, fragmentarisch gedicht. Deze teksten zijn geen uitleg, maar een open tussenruimte waarin beeld en taal kunnen bewegen, botsen of tijdelijk samenvallen.

Deze serie verkent de dynamiek tussen mens en AI en heeft geresulteerd in een iteratieve reeks werken met 'de stoel' als centraal motief. Gedurende het proces heb ik onvoltooide werken aan een generatief beeldmodel (kunstmatige intelligentie) gevoed. De vrijheid die ik de AI gaf, resulteerde in variaties, van subtiele nuances tot radicale veranderingen, vergelijkbaar met het "Chinese whisper" effect. Terwijl het oorspronkelijke beeld van 'de stoel' transformeerde, voelde ik een toenemende mate van vrijheid. Dit inspireerde me om verder te experimenteren met verschillende verftechnieken en doeksoorten. Deze serie vertegenwoordigt mogelijk een verschuiving in onze perceptie van betekenis en creativiteit in de kunst. De nadruk ligt niet alleen op de uiteindelijke werken van de kunstenaar, maar ook op het proces van samenwerking en de discussie over de evolutie van kunst in het tijdperk van kunstmatige intelligentie. 'Degrees of Freedom' is ontstaan in 2023, in synergie met Stabe Diffusion 1-4.

Deze serie, tentoongesteld op This Art Fair 2022, verkent voedsel en de manier waarop de vormgeving rond dit thema vaak verwijst naar iets dat niet langer authentiek is. De schilderijen laten zien hoe veel elementen in onze omgeving slechts echo's zijn van echo's (simulacra). Tekst-swipes op mobiele telefoons, waarbij elk woord een specifieke vorm heeft, fungeren als openingen tussen de verflagen, en zo doorbreken ze de manier waarop we voedsel en zijn symboliek beleven. Het swipe-woord is gerelateerd aan de afgebeelde onderwerpen. Deze vloeiende vormen, vergelijkbaar met de golvende lijnen op een touchscreen, combineer ik met de simulacra in mijn schilderijen. Dit geeft de werken een gelaagde betekenis en weerspiegelt mijn fascinatie voor beeld, taal en de beleving ervan.

Dit werk begint vaak met herkenbare elementen, zoals boten, huizen, bomen, benen, of dagelijkse voorwerpen zoals kopjes, flessen en tijdschriften. Deze elementen vormen het vertrekpunt, maar ze dienen vooral als een springplank voor mijn creatieve proces. Ik gebruik ze als basis, maar uiteindelijk draait het meer om het schilderij zelf dan om de oorspronkelijke informatie. Dit stelt me in staat om inspiratie te halen uit diverse bronnen, waaronder externe bronnen, mijn eigen database, andere kunstwerken en ideeën van verschillende mensen en media. Mijn schildermethoden omvatten tactieken om het beeld te bevrijden van informatie, open te staan voor toeval en het schilderen te ontleden om nieuwe creaties te vormen. Zo ontstaat een continu proces van vernieuwing en verandering in mijn werk.